|
POLSKI OWCZAREK PODHALAŃSKI Jedna z pięciu ras polskich uwzględnianych przez FCI; kontrolowana hodowla od około 1920 roku; pierwsza wystawa klubowa w Zakopanem w 1973 roku (zgłoszono 65 psów); ostatnie zmiany we wzorcu z dnia 08-10-1988; występuje przede wszystkim w Tatrach i Beskidach, spotykany także w Sudetach i Bieszczadach; typ owczarka spotykanego w Tybecie, na Kaukazie i w Mongolii, co wskazywałoby na pochodzenie wszystkich tych ras od doga tybetańskiego. Pies pasterski; jego praca to samodzielne pilnowanie stad owiec, jak również domów i siedlisk góralskich (pies stróżujący); bardzo łatwy do ułożenia; przed wojną używany przez policję i wojsko jako pies stróżujący i patrolowy; przez GOPR wykorzystywany jako lawinowy pies ratowniczy. Pies z natury łagodny, czujny, dobrze tolerujący dzieci, bardzo przywiązuje się do właściciela, posłuszny, odznacza się wysoką inteligencją.
|